گم شدن کلاه ایمنی

Roadie

مشکل جدید اسکوترهای برقی: گم شدن کلاه ایمنی

اسکوتر-های-برقی

فرض کنید که در حال اسکوتر سواری باشید و کلاه ایمنی هم بر سرتان نباشد. ممکن است به خاطر نسیم ملایمی که به موهایتان می‌خورد حس خوبی داشته باشید. در این هنگام ناگهان صدایی می‌شنوید: «بزنید کنار.» وقتی به پشت سرتان نگاه می‌کنید می‌بینید که پلیس در حالی که کلاه ایمنی شما را در دست دارد به شما نزدیک می‌شود!

هفته گذشته پلیس شهر بریسبین استرالیا اقداماتی در خصوص رعایت نکردن مسائل ایمنی از طرف اسکوتر سواران انجام داده است. مسئولین شرکت کرایه اسکوتر Lime می‌گویند که کاربرانشان بعضا مسائل ایمنی را رعایت نکرده‌اند و همیشه نقص‌هایی در این خصوص در بریسبین وجود داشته است.

سوالی که همواره مطرح بوده این است که چگونه می‌توان کاربران را برای استفاده از کلاه ایمنی و رعایت مسائل ایمنی آموزش داد؟ و چطور می‌توان به طور مقرون به صرفه‌ای کلاه ایمنی را بین افراد توزیع کرد.

وسایل جدیدی که با پیشرفت تکنولوژی وارد بازار می‌شوند و به طور افسار گسیخته‌ای گسترش می‌یابد، همواره بحث‌ها و مسائل ایمنی و قانونی مربوط به خود را داشته‌اند. اسکوتر نیز از این قاعده مستثنی نیست. مسائلی از قبیل ایمنی اسکوتر سوار و عابر پیاده و پارک کردن آنها در جای مناسب در این مورد مطرح هستند. مسئله کلاه ایمنی هم یک مورد جدی از رعایت ایمنی می‌باشد.

اپراتورهای ارائه دهنده اسکوتر مجبور هستند که کاربران خود را تشویق به استفاده از کلاه ایمنی بکنند. شرکت بیمه RACQ از شرکت Lime خواسته که همراه هر اسکوتری که اجاره می‌دهد یک کلاه ایمنی هم در اختیار کاربر بگذارد.

کلاه‌های ایمنی:

مسئولیت ایمنی شهر و تمیزی و مرتب بودن سطح شهر بر عهده شرکت‌های ارائه خدمات اسکوتر است. کمپانی Lime این مسئولیت را پذیرفته و می‌خواهد 250000 کلاه ایمنی را در شهرهای مختلف جهان پخش کند.

اسکوتر-های-برقی

عکس: آلبرت پرز/AAP

هر روز صبح اسکوترهای شارژ شده به همراه یک کلاه ایمنی در کنار خیابان‌ها در دسترس عموم قرار می‌گیرند. ولی در پایان روز تعداد اسکوترها و کلاه‌های ایمنی با هم خوانایی ندارد. کلاه‌های ایمنی یا گم می‌شوند یا بین اسکوترها جا به جا می‌شود. به این مسئله اصطلاحا "غیب شدن کلاه‌های ایمنی" می‌گویند. این مسئله در مورد خود اسکوترها پیش نمی‌آید چون آنها دارای یک سیستم ردیاب می‌باشند. البته کلاه‌های ایمنی هم تا جای ممکن ارزان ساخته می‌شوند که گم شدن آنها ضرر مالی زیادی ایجاد نکند.

بگذارید مسئله "غیب شدن کلاه‌های ایمنی" را باز کنیم

استفاده نکردن از کلاه ایمنی خودش باعث گم شدن کلاه‌ها می‌شود. بعضی‌ها وقتی می‌خواهند سوار اسکوتر شوند کلاه آن را کنار جاده می‌گذارند که طبیعتا باعث گم شدن آنها می‌شود.

ما از مطالعه بیشتر این پدیده چیزهای جدیدی را فهمیده‌ایم: بعضی از کاربران دوست ندارند از کلاهی که کس دیگری بر سر گذاشته استفاده کنند. بعضی دیگر هم فکر می‌کنند چون پول کرایه اسکوتر را داده‌اند دیگر کلاه ایمنی مال خودشان شده است.

اسکوتر-های-برقی

عکس: پیتر تانسون/QUT

محدودیت‌های قوانین منع کننده:

دو مکانیزم مختلف می‌توانند در بازداری مردم از گم کردن و برداشتن کلاه‌های ایمنی کمک کنند: پلیس و Lime. در کوئینزلند جریمه نداشتن کلاه ایمنی 130 دلار استرالیا است. در بقیه مناطق این جریمه از 25 دلار تا 337 دلار تغییر می‌کند.

اسکوتر-های-برقی

عکس: پیتر تانسون/QUT

بررسی‌ها نشان می‌دهد که این جریمه‌ها، اگرچه موجب استفاده کاربران از کلاه ایمنی می‌شود، ولی تأثیری در آمار خراب‌کاری و سرقت کلاه‌های ایمنی نمی‌گذارد.

قانون جریمه عدم استفاده از کلاه ایمنی دو فرض پایه‌ای دارد:

  1. کاربران قبول دارند که کلاه ایمنی ضروری است.
  2. کاربران می‌ترسند که گیر بیافتند.

از آنجا که این دو فرض همواره درست نیست، بازدارندگی قانون جریمه محدود خواهد بود.

کمپانی Lime همچنین در حال فرهنگ‌سازی برای استفاده از کلاه ایمنی است. آنها علاوه بر تهیه کلاه ایمنی، در برنامه‌ای استفاده درست از کلاه ایمنی را آموزش می‌دهند. هدف آنها این است که با تشویق کاربران به انجام وظایف خود، جامعه‌ای ایمن از کاربران را به وجود آورد.

این برنامه برای مجاب کردن اسکوتر سواران به استفاده از کلاه ایمنی مناسب است ولی کاری با سرقت کلاه ایمنی ندارد.

بنابراین باز هم مسئله «غیب شدن کلاه‌های ایمنی» به طور کامل حل نشده است. کمپانی سعی در حل مشکل ایمنی از طریق تهیه کلاه و تشویق به استفاده از آن دارد. ولی کاربران به این مسئله توجهی ندارد و توصیه‌ها را نادیده می‌گیرند.

چگونه می‌توان این مشکل فرهنگی را حل کرد؟

نگاه به مسئله از نقطه‌نظر اجتماعی:

اگر مشکل گم شدن کلاه ایمنی برای یک کمپانی وجود داشته باشد برای سایر شرکت‌ها نیز وجود خواهد داشت. اگر کلاه ایمنی برای اسکوترهای کرایه‌ای وجود نداشته باشند، ممکن است کاربران آنها را روی دوچرخه‌های کرایه‌ای بردارند!

مردم فکر می‌کنند می‌توانند از کلاه ایمنی یک وسیله برای وسایل دیگر استفاده کنند. پس مشکل گم شدن کلاه‌ها فقط برای یک شرکت نیست. حال آیا فرهنگ‌سازی در مورد استفاده درست از کلاه ایمنی وظیفه یک شرکت است؟

اگرچه شرکت‌ها در حال رقابت با یکدیگر هستند ولی لازم است در مسائلی که همه آنها با هم درگیر آن هستند به همفکری بنشینند. و بار سنگین فرهنگ‌سازی را همه به دوش بکشند.

نگاه به مسئله از نقطه‌نظر شخصی:

اگر تنها نقطه مشترک بین شرکت‌های مختلف، مسافر است، شاید بد نباشد که از مشتری‌ها بخواهیم هر کس برای خودش کلاه ایمنی بیاورد. روشی مشابه قبلا مورد آزمایش قرار گرفته است: زمانی که از مشتری‌های مراکز اینترنت خواسته می‌شد هر کس گوشی یا لپتاپ خود را داشته باشد یا زمانی که مشتری‌های کافه‌ها به جای استفاده از لیوان کاغذی لیوان سرامیکی خود را به همراه می‌آوردند.

آیا این روش در مورد کلاه ایمنی جواب می‌دهد؟ از طرف دیگر، مسئله کلاه ایمنی یک بار مصرف ساخته شده از مقوا نیز مطرح شده است.

دوچرخه سواران هنوز از کلاه شخصی خود استفاده می‌کنند. بنابراین به نظر می‌آید که می‌توان از اسکوتر سواران هم خواست تا کلاه شخصی به همراه داشته باشند. در این صورت باید یک کلاه ایمنی همیشه همراه داشته باشند، البته دیگر لازم نیست چندان نگران جای پارک و خطر سرقت باشند.

نتیجه:

همانگونه که دوچرخه و اسکوتر به وسایل عمومی تبدیل شده‌اند، کلاه ایمنی را هم می‌توان یک وسیله عمومی در نظر گرفت. ما دو راه را در اینجا معرفی کردیم: روشی که در آن کلاه توسط شرکت‌ها تهیه و در اختیار مشتری قرار بگیرد و راه دیگری که در آن هر کس کلاه ایمنی شخصی به همراه داشته باشد.

به هر حال هدف اصلی که باید در کنار هم برای رسیدن به آن تلاش کنیم، برقراری امنیت در خیابان‌ها و پیاده‌روها است.

منبع: The Conversation

برای تهیه انواع اسکوتر های برقی میتوانید به ایران اسکوتر مراجعه کنید.